In januari 2019 kondigde Family Tree DNA (FTDNA) de Big Y-700 test aan, een nieuwe upgrade van de Big-Y-500 test naar de Big Y-700 test. Zoals de naam al doet vermoeden, onderzoekt de Big Y-test DNA op het Y-chromosoom, dat alleen mannen hebben. U kunt de Big- Y-DNA gebruiken om genealogische problemen in de vaderlijke lijn op te lossen of mogelijke verwantschap met gelijke achternamen vast te stellen (aangezien achternamen in de meeste culturen vaderlijke lijnen volgen). Bijvoorbeeld, Y-DNA kan u helpen bepalen of twee mannen met dezelfde (of soortgelijke) achternaam dezelfde mannelijke gemeenschappelijke voorouder delen.
De Big Y-700 bevat eigenlijk twee tests: een die kan helpen bij het opsporen van meer verre voorouderlijke verwantschap, of meer nabije relaties. Deze tests komen overeen met twee verschillende soorten DNA-markers, STR’s en SNP’s:Korte tandem herhalingen (STRs) zijn herhaalde secties in DNA die kunnen variëren tussen populaties en generaties. Deze variatie maakt STRs ideaal voor het bepalen relaties- binnen 10 generaties of zo. De “700” deel van de test verwijst naar de 700 STRs die worden getest die respectievelijk 37, 67 en 111 STR-markers onderzoeken.
Single nucleotide polymorfismen (SNP’s) zijn enkelvoudige mutaties in het DNA. Sommige van deze SNP’s zijn zeer stabiel en muteren nauwelijks (denk tienduizenden jaren!), terwijl andere veel frequenter muteren. Deze gestage ketenstructuur van veel SNP’s stelt wetenschappers en genealogen in staat om meer te weten te komen over menselijke migratie en de relaties vande eigen verre voorouders.
Big Y-test unieke Y-DNA-varianten opsporen. Alleen mannen die een directe vaderlijke lijn met u delen (misschien 10 tot 20 generaties) zullen deze SNP met u delen. Gemiddeld vindt de Big Y-test ongeveer 70.000 SNP’s op het Y-chromosoom dat deel uitmaakt van uw Y-DNA-profiel. Deze gegevens die reiken soms tot de 14de eeuw
De Big Y-700 test is het meest waardevol voor het opsporen van relaties voordat achternamen bestonden. Het “700” deel van de test zou ook kunnen zorgen voor een grotere bewijskracht in die gevallen waarvan bekend is dat ze gerelateerd zijn. Veel verwantschap lijnen hebben slechts een paar verschillen op het niveau van 111 marker STR – geweldig voor het bepalen van verwantschap, maar verschrikkelijk als je wilt achterhalen welke van de vier broers de voorouder was. De Big Y-700 test kan die verschillen onderscheiden
Wat biedt de Big Y-700 Test?
JOODSVERZET TIJDENS DE BEZETTING
| Midden vorig jaar heeft het NKvJG-bestuur – tegen de achtergrond van 75 jaar Bevrijding – de leden opgeroepen het verhaal van vader, moeder, opa, oma en andere familieleden op te schrijven. Om nadere invulling te geven aan die donkere bezettingsperiode die zo heeft ingegrepen in de eigen familiegeschiedenis, in de eigen stamboom. Met daarbij de vraag het resultaat ervan beschikbaar te stellen voor een publicatie onder de titel Gezichten van Joods verzet. Veertig auteurs hebben aan de oproep gevolg gegeven en gezamenlijk meer dan veertig schetsen van Joodse verzetsstrijders gemaakt. Hun gezamenlijke inspanningen hebben geleid tot een boek van 388 pagina’s, dat door de NKvJG in eigen beheer wordt uitgegeven. Eind volgende week krijgen alle leden een exemplaar toegestuurd. In zijn inleiding schrijft Ben Braber (foto): “Uit de bijdragen blijkt dat Joden getuigden van hun geloof of cultuur. Ze lieten zich niet terroriseren. Ze vochten terug. Ze protesteerden. Ze schreven voor illegale bladen en hielpen die te verspreiden, vaak met groot risico voor eigen veiligheid. Ze onttrokken zich aan de deportatie. Joods verzet had veel verschillende gezichten, maar toch ook een eigen identiteit. Het was verzet van slachtoffers. Het onderscheidde zich van niet-Joods verzet doordat relatief veel Joden deelnamen aan clandestiene activiteiten, inclusief gewapend verzet.” Bij lezing van de Inhoudsopgave (zie hieronder) komt direct het diverse beeld van Joods verzet naar voren. Mannen en vrouwen, jongeren en ouderen, uit alle lagen van de bevolking, mensen die vanaf de meidagen van 1940 zich actief zijn gaan verzetten, anderen die hun verzet volhielden tot aan de Bevrijding. Die ondanks onderdrukking, vervolging en verraad, zelfs in gevangenschap hun verzetsactiviteiten blijven voortzetten. En daarbij steun ondervinden van familie en vrienden. Het verhaal van Joden in verzet is hiermee verre van af. Er zijn eerder al tal van boeken en verhalen over Joods verzet verschenen. Onder meer van de hand van Ben Braber. Evenzeer zijn er nog tal van portretten van Joodse verzetsmensen te schrijven. Enkele van hen worden genoemd in de verhalen die in dit boek zijn opgenomen. Maar er zullen er ongetwijfeld ook nog zijn die vooralsnog anoniem een bijdrage aan het verzet hebben geleverd. De Nederlandse Kring voor Joodse Genealogie hoopt dat deze uitgave een aanmoediging is ook hun verhalen op schrift te stellen. Uit de Verantwoording: “De oorlog ligt meer dan 75 jaar achter ons, er zijn steeds minder direct betrokkenen. Lang is de vraag blijven liggen waarom er zo lang en gedurende lange perioden zo weinig aandacht was voor de Jodenvervolging en Joods verzet. De bundel kan er toe bijdragen dat de vraag niet langer uit de weg wordt gegaan. Opdat niet vergeten wordt welke waarden mede door verzetshandelingen van individuele personen zijn hersteld. En opdat ieder zich iedere dag opnieuw afvraagt wat zij zouden doen als zij voor diezelfde dilemma’s worden geplaatst als hun ouders en grootouders”. |
Clinici ontraden DTC-DNA-medische testen
Clinici moeten hun patiënten van het ondergaan van direct-to-consumer (DTC) genetische testen ontmoedigen, vooral voor diagnostische doeleinden,
Men verwacht dat steeds meer van patiënten begeleiding gaan zoeken voordat men een huisarts bezoek plant. Men kan dit niet langer negeren bij medische consulten. DTC genetische-testen zijn omstandig op de markt gebracht en bevatten vaak informatie over afkomst, genetische eigenschappen en ziekterisico. De Amerikaanse Food and Drug Administration heeft vanaf april 2020 slechts enkele commercieel beschikbare tests toegestaan.
Er zijn momenteel meer dan 75.000 commercieel beschikbare genetische tests, en sommige deskundigen pleiten ervoor dat genetische tests alleen worden uitgevoerd in een klinische setting met professionele counseling. Helaas zijn er niet genoeg genetische counselors beschikbaar om alle mensen die testen willen ondergaan professioneel te adviseren.
Het American College of Medical Genetics and Genomics beveelt niettemin aan dat DTC genetische testen de expertise van een genetische counselor behoeven bij het interpreteren van de bevindingen. De richtlijn beveelt ook aan dat patiënten worden geïnformeerd dat hun testresultaten de mogelijkheid van een ziekte of het risico ervan niet uitsluiten en dat zij incidentele onverwachte resultaten kunnen krijgen die niets te maken hebben met de oorspronkelijke reden om te testen. DTC-genetische tests zijn niet geschikt voor diagnostische doeleinden, vooral omdat deze tests niet alle mogelijke genen of varianten in verband met een bepaalde aandoening volledig beoordelen. Een DTC genetische-test service omvat slechts drie van de meer dan 1.000 bekende BRCA1/2 varianten in verband met erfelijke borst-en eierstokkanker.
Patiënten die al een test hebben ondergaan moet men aanmoedigen om hun resultaten bekend te maken zeker in die gevallen waar geen medisch overleg heeft plaats gevonden zoals in veel DTC-test het geval is. Zelfs wanneer de resultaten geen bevestigingstests rechtvaardigen, moeten clinici proberen de redenen te achterhalen waarom de patiënt geïnteresseerd was in het ondergaan van DTC-tests in de eerste plaats.
Elk positief DTC-genetisch-testresultaat dat klinische betekenis kan hebben, moet worden gevolgd door een bevestigend testresultaat via een medisch DNA-onderzoek. Wie om medische redenen een DTC behoeft wordt sterk aangeraden een klinische geneticus te consulteren voordat men de DTC test laat uitvoeren.
zie Clinicians Should Discourage Direct-to-Consumer Genetic Testing – Medscape – Oct 06, 2020.
Enkele websites voor Pools genealogisch onderzoek
Het aantal Nederlanders met Poolse achtergrond stijgt gedurig, vandaar dat we hier enkele websites voor Pools genealogisch onderzoek opnemen. De Poolse genealogie is van oudsher complex: Dit komt door de veelvuldige grensveranderingen en verschuivende politieke grenzen. Dit maakt het moeilijk om te weten waar te zoeken. Of uw voorouders nu afkomstig zijn uit de Oostenrijkse, Pruisische of Russische partities, u kunt online miljoenen index-items (en in sommige gevallen originele recordafbeeldingen) uit archieven door heel Polen zoeken en bekijken.
Archiwum Glowne Akt Dawnych (AGAD)
Archiwum Glowne Akt Dawnych (AGAD; het Centrale Archief Warschau) biedt toegang tot online registerboeken en andere gedigitaliseerde parochiegegevens uit de oostelijke gebieden van Polen, nu in Oekraïne. Raadpleeg eerst de inventarisatie van de site, gerangschikt op plaatsnaam. Als je bij een collectie komt, zoek dan naar “galerij met scans” (galeria ze skanami) om gedigitaliseerde recordbeelden te bekijken. AGAD heeft een YouTube-video met instructies, met Poolse ondertitels.
Baza Systemu Indeksacji Archiwalnej (BaSIA)
De Baza Systemu Indeksacji Archiwalnej (BaSIA) van de Wielkopolska Genealogical Society bevat meer dan 4 miljoen inzendingen uit heel Wielkopolska (“Groot-Polen”, in het moderne west-centraal Polen). Met een focus op de regio in de 18e tot 20e eeuw, bevat deze gebruiksvriendelijke database indexen die afkomstig zijn uit staats- en kerkarchieven, met enkele links naar gescande afbeeldingen. Typ een achternaam in het zoekvak in de rechterbovenhoek en selecteer vervolgens uit de resulterende kaart om toegang te krijgen tot gedigitaliseerde records. De website (die naast het Pools beschikbaar is in het Engels, Frans en Duits) heeft ook een aanklikbare kaart van archiefeenheden in de database.
Geneteka
Deze genealogische website is een van de verschillende databases met records en indexen die zijn opgesteld en onderhouden door Polskie Towarzystwo Genealogiczne (de Poolse Genealogische Vereniging). Geneteka bevat meer dan 31 miljoen records. Selecteer vervolgens een regio op de kaart (of de tabel rechts) om de beschikbare parochies te zien. (U kunt ook het zoekvak gebruiken om de naam van een parochie in te typen, als u die weet.) Selecteer vervolgens Provincie en parochie in het vervolgkeuzemenu en typ een naam in het veld Persoon. U kunt ook een reeks jaren toevoegen of de selectievakjes gebruiken om andere opties te selecteren.
De resulterende tabel toont het aantal records dat de naam gevonden is voor geboorte-, huwelijks- en overlijdensaktes en in welke provincie(s). Klik op een van de nummers voor gedetailleerde informatie, die een lijst van de records oplevert. Een geel vak met het label skan aan het einde van de rij betekent dat u op het vak kunt klikken om naar het gedigitaliseerde record te gaan. Als een record de skan-box niet heeft, kunt u de meegeleverde informatie gebruiken om in de FamilySearch-catalogus te controleren of de parochieboeken zijn gemicrofilmd en gedigitaliseerd. Of u kunt naar het juiste Poolse archief schrijven en het record opvragen.
HalGal
Deze site, die eigendom is van onderzoeker Matthew Bielawa, bevat databases die u kunt doorzoeken om erachter te komen of het Centraal Nationaal Historisch Archief van Oekraïne of de Bibliotheek voor familiegeschiedenis (FHL) de Griekse of rooms-katholieke kerkregisters van een bepaald Galicisch dorp of parochie bevat. (Galicië is een oostelijk deel van de regio dat nu is verdeeld tussen Polen en Oekraïne.). Verder vindt U enkele handleidingen voor het vinden van het dorp van herkomst van uw voorouders en regionale geschiedenis en kaarten.
PolandGenWeb
Klik op Help-pagina’s (onder Hulp bij onderzoek) voor onderzoeks handleidingen. Onder uitgelichte projecten vindt u records en een lijst met achternamen waar andere sitegebruikers onderzoek naar doen. Onder de andere functies die u niet mag missen zijn: (1)een klikbare kaart met links naar bronnen voor Poolse provincies (2) instructies om aan de slag te gaan, steden te vinden, kerken te vinden en enkele recordtranscripties.
Metryki
Geneteka’s zusterdatabase Metryki (“Metrics”) bevat een aantal essentiële recordindexen. De hoofdpagina bevat een lijst met provincies en het aantal microfilmcollecties in elk. Klik op een provincie om meer details te zien. De locaties en kerken met “0” zullen geen records hebben, maar die met een andere numerieke referentie wel. Om toegang te krijgen, klikt u op de naam van de kerk. U kunt ook toegang krijgen tot records via het tabblad opracowane indeksy (ontwikkelde indexen) in de navigatiebalk bovenaan; het ziet eruit als een trapladder.
Pools Rijksarchief
Het Nationaal Archief van Polen creëert deze gratis online opslagplaats van gedigitaliseerde vitale en civiele gegevens uit het Rijksarchief van Polen. De site (die momenteel beschikbaar is in het Pools, Engels en Duits) heeft meer dan 37 miljoen scans online beschikbaar. U kunt alle verzamelingen van de site in één keer op trefwoord doorzoeken of op de knop Archief op de startpagina klikken om een snelle pop-uplijst met archieven te zien. Wanneer u een archief selecteert, wordt u omgeleid naar een pagina met een beschrijving van dat archief, contactgegevens en andere details.
Poznan-project
Het door vrijwilligers geleide Poznan-project is ontwikkeld door Lukasz Bielecki. De site (beschikbaar in het Pools, Engels, Frans en Duits) heeft meer dan 1,8 miljoen huwelijksakte uit de 19e eeuw geïndexeerd voor parochies in de voormalige Pruisische provincie Posen, nu Poznań, Polen.
Gebruik de “Eenvoudige zoekopdracht op achternaam” om een achternaam in te voeren, of gebruik de uitgebreide zoekopdracht als u al weet in welk gebied of welke jaren u moet zoeken. Deze site is alleen een indexeringsproject en heeft geen kopieën van de gedigitaliseerde records. Maar het geeft wel informatie over hoe u ze kunt verkrijgen.
JRI Polen en JewishGen
Als u op zoek bent naar een Joodse voorouder, probeer dan de database “Jewish Records Indexing – Poland” (JRI – Polen), die 5,8 miljoen records bevat uit meer dan 550 Poolse steden. Begin met het lezen van de instructies en gebruik vervolgens de zoekvelden. De resultaten worden gesorteerd op de locatie van de gebeurtenis en op de bron van de gegevens.
Een andere site, JewishGen, is nuttig, zelfs als uw voorouders niet Joods waren. Bekijk de kaarten van de site en gebruik de JewishGen Gazetteer (voorheen de ShtetlSeeker) om Poolse steden te vinden. Het gebruikt een Soundex-systeem voor Jiddische of Slavische uitspraken.
Klik op Databases en vervolgens op Polen voor Polen-specifieke inhoud. U vindt: (1) een index van miljoenen joodse vitale en andere gegevens uit 500 Poolse steden (2) de JewishGen Poland Database-index voor vitale records, kiezerslijsten, Holocaust-bronnen en meer (3) een stadsindex van een Poolse bedrijvengids uit 1929
Websites
Dan zijn er nog enkele websites
Ancestry.com Catalogus: Polen
FamilySearch Records: Polen
MyHeritage Catalogus: Polen
Hoewel deze drie websites toegang bieden tot enkele vitale archieven en parochiegegevens (evenals andere documenttypen), variëren de recordformaten. Sommige zijn alleen afbeeldingen, andere hebben alleen indexen.
Nieuwe themasite Amsterdam Migratiestad
Dankzij migratie is Amsterdam uitgegroeid tot de wereldstad van vandaag. Stadsarchief Amsterdam laat vanaf dit najaar zien hoe nieuwe Amsterdammers de stad mede hebben vormgegeven.
Stadsarchief Amsterdam doet dit met een themasite waarop verhalen van nieuwe Amsterdammers en hun nazaten te lezen zijn. Deze zijn allemaal gebaseerd op archiefstukken in onze collectie. De ene keer is dat uit een particulier of familie-archief, de andere keer gaat het om eigen migrantenorganisaties, soms zijn ze afkomstig uit archieven van overheidsinstanties of van bedrijven als de NDSM. Ook heeft het Stadsarchief in de afgelopen decennia zelf actief verhalen en beelden verzameld van Amsterdammers overal vandaan.
Groeiende verzameling verhalen
In de komende jaren zullen er meer verhalen aan de themasite toegevoegd worden, waarbij we ook steeds verder terug zullen gaan in de tijd. Migratie hoort bij Amsterdam, sinds het allereerste begin. We beperken ons daarbij niet alleen tot immigratie, maar we vertellen ook over emigratie en binnenlandse migratie. Misschien zit uw eigen verhaal daar straks wel bij. Want heeft u een bijzonder archief? Van uzelf, van uw familie, of van een organisatie of instelling die volgens u niet mag ontbreken in de collectie van Stadsarchief Amsterdam? Meld deze dan aan. Op de themasite vindt u hierover meer informatie.
Project Amsterdam Migratiestad
Het project Amsterdam Migratiestad deelt kennis over Amsterdamse migratie en toont het belang ervan aan voor de ontwikkeling van de stad. De gemeente werkt voor Amsterdam Migratiestad samen met een brede groep partners: kennisinstituten, culturele instellingen, maatschappelijke organisaties, ‘grassroots’ organisaties, scholen en bewoners. De kernpartners zijn OBA, Amsterdam Museum en Stadsarchief. Daarnaast is er de komende jaren een denktank actief, bestaande uit vertegenwoordigers van het Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis IISG, de UvA, de VU en de Hogeschool InHolland, die samen actuele thema’s rondom migratie onderzoeken.
bron: stadsarchief Amsterdam
Waarom deel ik geen DNA met mijn neef?
Voor degenen die nieuw zijn bij het testen van DNA, is het vaak een worsteling om te beseffen dat niet iedere bloedverwant DNA met u zal delen. De voor de hand liggende DNA-ge-elimineerden zijn in de mannelijke lijn het Y-chromosoom en in de vrouwelijke lijn het mitochondriale DNA. Als men niet op de betreffende stamlijn ligt, deelt men dat specifieke DNA niet met een voorouder. Maar hoe zit het met autosomaal DNA?
Ter herinnering: autosomaal DNA zit in de 22 chromosomen die niet betrokken zijn bij het bepalen van iemands geslacht. Autosomaal DNA wordt elke generatie die het wordt doorgegeven ongeveer gehalveerd. Daarom zijn de overige twee neven en nichten verder van elkaar verwijderd, hoe minder (of zelfs geen) DNA ze zullen delen. Het is gebruikelijk om neven en nichten te kennen via genealogisch archiefwerk ook als men geen autosomaal DNA met elkaar deelt. Dat betekent echter niet dat u geen familie bent. Het betekent gewoon dat men buiten het DNA-kansenspel valt om DNA met elkaar te delen.
Het is echter mogelijk dat jullie allebei verschillende segmenten hebben geërfd en dat men een andere neef heeft met wie jullie beide matchen. Dit is de reden waarom men zegt dat men diep en breed moet testen. “Diep” verwijst naar het eerst testen van de oudste leden van een gezin. “Breed” verwijst naar het testen van zoveel mogelijk mensen van dezelfde generatie. Door dat net wijd uit te werpen, kun men DNA-matches vinden die men misschien niet heeft, maar iemand anders wel. Dit kan o.a. met de triangulatie techniek. Uiteindelijk is men dan toch met elkaar (of je voorouders) verwant en kan ieder een plaatsje in de stamboom worden toegewezen!.
Digitale toegankelijkheid bij Het Utrechts Archief
Websites en intranetten van overheidsinstellingen moeten voldoen aan de WCAG 2.0 criteria die worden genoemd in het ‘Tijdelijk besluit digitale toegankelijkheid overheid‘ van 3 mei 2018. Het doel van dit besluit is om alle digitale overheidsvoorzieningen toegankelijk te maken voor mensen met een fysieke of mentale beperking. Daarom zetten wij nu stappen om onze websites zo toegankelijk mogelijk te maken. Momenteel zijn we samen met onze webbouwer hard aan het werk om onze publiekswebsite digitaal toegankelijker te maken.
Waarom willen we digitale dienstverlening toegankelijk maken?
Wij willen dat onze informatie en diensten even bruikbaar zijn voor mensen mét een functiebeperking als voor mensen zónder functiebeperking. Denk aan gebruikers die doof, slechthorend, blind, slechtziend of kleurenblind zijn, of autistisch, dyslectisch of een kort werkgeheugen hebben. Maar ook iedereen die geen muis of touchscreen kan gebruiken, moeten wel gebruik kunnen maken van de informatie en diensten die wij aanbieden. Bekijk hier onze toegankelijkheidsverklaring. Klik op het toegankelijkheidslabel om de officiële, volledig verklaring te bekijken.
Ervaart u problemen met de toegankelijkheid van onze site? Of heeft u een vraag, verzoek of opmerking over digitale toegankelijkheid? Geef het aan ons door via inlichtingen@hetutrechtsarchief.nl of bel naar 030 286 66 11.
Geneanet – betrouwbaarheid van DNA-verwantschappen verbeterd
Geneanet-DNA: de weergave van de betrouwbaarheid van DNA-verwantschappen werd onlangs verbeterd
In de afgelopen dagen zijn alle DNA-verwantschappen herberekend, en er werden vele nieuwe verwantschappen gevonden. Tevens is ook de weergave van de betrouwbaarheid van de DNA-verwantschappen verbeterd.
In de DNA-verwantschapslijst werden slechts twee betrouwbaarheidsniveaus getoond, middels groene en rode stippen. Er is nu een extra niveau toegevoegd, dat wordt weergegeven door een oranje stip. Een groene stip staat voor een hoge betrouwbaarheid, een oranje stip staat voor een gemiddelde betrouwbaarheid : gedeeld DNA suggereert het bestaan van een verre verwantschap, maar dit kan te wijten zijn aan toeval. Een rode stip staat voor een lage betrouwbaarheid : het gedeelde DNA geeft geen zekerheid over of het om een verre verwantschap gaat of om een toevalligheid. Er is nu een nieuwe optie toegevoegd om de DNA-verwantschappen te kunnen sorteren op betrouwbaarheidsniveau. Hoe wordt deze gemiddelde betrouwbaarheid bepaald ?
Het bleek dat veel DNA-verwantschappen werden aangegeven met een lage betrouwbaarheid (rode stip), terwijl het bij sommigen van hen ongetwijfeld om echte verwanten ging. Het doel van het toegevoegde gemiddelde betrouwbaarheidsniveau is om deze mogelijke verwantschappen wat meer op de voorgrond te plaatsen, om u daarmee bij uw onderzoek verder te helpen.
Sommige DNA-segmenten worden gedeeld door een groot aantal individuen uit dezelfde bevolkingsgroep. Deze segmenten worden IBP (Identical by Population) genoemd. Ze genereren veel overeenkomsten tussen individuen, maar zijn van weinig betekenis in de genetische genealogie. Dit komt dat in deze groepen veel consanguiteit (inteelt) voorkomt. Aan de hand van de DNA-profielen, die op Geneanet-DNA werden geïmporteerd, konden we een aantal van deze segmenten identificeren, en daar wordt nu rekening mee gehouden bij de berekening van het betrouwbaarheidsniveaus van DNA-verwanten. Dus wanneer alle gedeelde DNA-segmenten IBP’s zijn, blijft de verwantschap laag in betrouwbaarheid, maar wanneer ten minste één van de gedeelde DNA-segmenten geen IBP is, dan wordt de verwantschap gezien als een met een hogere betrouwbaarheid. Ongeacht de kleur van de stip, de verwantschap kan echt- of toch niet-echt bestaan vooral voor de laagste percentages gedeeld DNA, minder dan 0,7%. De drie betrouwbaarheidsniveaus die getoond wordern, zijn dus simpelweg bedoeld om. verwantschappen die vanuit genealogisch oogpunt het meest interessant te signaleren.https://nl.geneanet.org/
Steeds meer onethisch gedrag van sommige gynaecologen komt aan licht
Steeds meer onethische gedrag van gynaecologen die kunstmatige inseminatie bij wensouders uitvoerden komen de laatste tijd aan het licht door toepassing van moderne DNA technologie. Dit kan zijn dat men eigen semen gebruikt maar ook een semen van een donor splitst en meerdere vrouwen daarmee bezwangerd. Dit is op zijn minst onethisch, en soms crimineel in geval van bedrog bijvoorbeeld onterechte declaraties. In de loop der tijd heb ik al eerder op enkele buitenlandse gevallen gewezen. In dit geval gaat het om een Nederlandse casus. Al eerder zijn ook in Nederland dergelijke misstanden bekend geworden o.a. de zaak van Jan Karbaat . Karbaat runde een eigen spermakliniek. Ivf bestond op dat moment nog niet, waardoor het insemineren van sperma de enige manier was voor vrouwen, buiten de biologische weg, om zwanger te worden. In april 2019 kwam aan het licht dat Jan Karbaat de vader van alle 49 donorkinderen was die meededen aan een DNA-verwantschapsonderzoek. Dat aantal liep in juli 2019 op tot zeker 53 kinderen. Inmiddels is van 61 donorkinderen bekend dat zij verwant zijn aan jan Karbaat .
De zaak betreft nu het onethische gedrag van de overleden gynaecoloog Jan Wildschut van het toenmalige Sophia ziekenhuis, inmiddels Isala, in Zwolle. Het blijkt nu dat hij meerdere keren zijn eigen sperma heeft gebruikt voor inseminaties, zonder dat de wensouders daarvan op de hoogte waren. Dat heeft Isala samen met de wettige kinderen, die op dit moment bekend zijn, naar buiten gebracht. De inseminaties hebben plaatsgevonden tussen 1981 en eind 1983, toen Wildschut stopte met zijn werk bij het fertiliteitscentrum van het Sophia ziekenhuis.In de tijd van de inseminaties bestond nog geen wet- en regelgeving. Bovendien ging men uit van de mogelijkheid van inseminatie van anonieme donoren. ,,Anoniem donorschap was voor 2004 nog niet bij wet verboden. De Wet donorgegevens kunstmatige bevruchting (Wdkb) is op 1 juni 2004 in werking getreden. Sindsdien is het gebruik van zaad- en eicellen van anonieme donoren niet meer toegestaan. Hiermee zijn de risico’s deels ingeperkt
Met DNA-onderzoek en forensisch genealogische analyse is het opsporen van de naam van de zaaddonor nu in een aantal gevallen mogelijk. Veel van deze zogenaamde anonieme donoren zullen niet vermoed hebben dat het DNA-profiel, de anonimiteit doorbreekt. Ook de gynaecologen hebben niet kunnen vermoeden dat later door het DNA onderzoek hun misstanden aan het licht zouden kunnen worden gebracht. Het geval Isala, zal niet het laatste zijn dat nu kon worden opgespoord en onaangename verrassingen blijven vooralsnog steeds mogelijk. Punt is wel dat veel vroegere zaaddonoren niet meer leven.
Steeds meer kinderen die weten of vermoeden hebben dat de hun wettelijke vader niet de biologische vader is gaan op zoek naar deze biologische vader. Ieder kind heeft de wens om te weten wie zijn biologische ouders zijn Ook willen ze hiermee de kans op aangeboren afwijkingen bij kinderen uit relaties tussen halfbroers en -zussen – die niet weten dat ze dezelfde biologische vader hebben – voorkomen. Nog belangrijker is dat men iets weet over de kans op erfelijke aandoeningen die in de familie van de spermadonor voorkomen. Bij iedere medische anamnese is het voorkomen van bepaalde erfelijke aandoeningen een standaardvraag bij ieder medisch onderzoek.
Vaak gaan deze IVF-kinderen zelfstandig aan de DNA-slag bij de bekende commerciële bedrijven, maar er zijn al diverse instanties die dergelijke donorkinderen verder helpen bij hun speurwerk.
Een daarvan is Het Fiom, ( Federatie van Instellingen voor de Ongehuwde Moeder ) een overheidsorgaan uit 1930 dat hulp bood bij ongewenste zwangerschap. Fiom biedt momenteel informatie en geeft hulp aan mensen bij hun zoektocht naar biologische familie in Nederland en het buitenland. Ook beheert Fiom de KID-DNA Databank die een match bij anoniem donorschap mogelijk maakt. In de zaak Wildschut heeft het FIOM samen met het Nijmeegse Canisius Wilhelmina Ziekenhuis een zogeheten virtueel donorprofiel van Wildschut opgesteld. Dat is inmiddels opgenomen in de KID-DNA-databank van Fiom zodat achterhaald kan worden of mogelijk nog meer donorkinderen verwant zijn aan Wildschut, zonder dat het DNA-materiaal van de overleden oud-gynaecoloog in de databank staat. Voor het opstellen van een dergelijk virtueel profiel is DNA-materiaal van ten minste acht gerelateerde donorkinderen en minimaal vijf moeders nodig. Met behulp genetische triangulatie technieken kan men op basis van de verschillende DNA-profielen van diverse verwanten een DNA profiel construeren van de zaaddonor .Daarmee kunnen dan alle reeds aanwezige donorprofielen in de databank worden vergeleken, net als elk nieuw opgenomen DNA-profiel.
Deze huidige actuele Isala kwestie kwam onlangs aan het licht door matches in een aantal commerciële DNA-databanken met een nicht van Wildschut waarvan het DNA bij een van deze databanken met gebruikmaking van GEDMATCH was opgeslagen. Of er nog meer kinderen zijn verwekt met het sperma van Wildschut zelf is ondanks uitvoerig dossieronderzoek niet bekend, mogelijk komt dit nog bij meer donorkinderen aan het licht
https://www.medischcontact.nl/nieuws/laatste-nieuws/nieuwsartikel/gynaecoloog-gebruikte-eigen-zaad-bij-minstens-zeventien-inseminaties.htm
Het Delphine-effect: meer bastaardkinderen naar rechter
Kunstenares Delphine Boëll bewees dat een onmogelijk geachte procedureslag wel succesvol kan zijn.
Alle regels spraken in haar nadeel. Het onverwachte succes van Delphine Boël (52) inspireert andere buitenechtelijke kinderen. Advocaten en specialisten familierecht worden druk bevraagd door volwassenen die een zaak willen starten tegen hun vermoedelijke biologische vader. “Delphine had zogezegd óók geen schijn van kans.” Het onverwachte succes van Delphine Boël in haar strijd om erkenning als biologische dochter van de gepensioneerde Belgische koning Albert II, spoort andere buitenechtelijke kinderen aan om soortgelijke procedures te beginnen tegen hun vermoedelijke vader. De overwinning van de kersverse prinses van België leidt volgens advocaten in het familierecht nu al tot een ’Delphine-effect’, zo meldt men. Vroeger konden we buitenechtelijke kinderen redelijk gemakkelijk adviseren: begin niet te procederen, je maakt geen kans. Nu moeten we zeggen: probeer toch maar, alles is mogelijk. Delphine was ogenschijnlijk ook kansloos. Ze had alle wettelijke bepalingen tegen, maar won uiteindelijk wel.
Naar verluidt zijn er diverse „onwettige” kinderen die het voorbeeld van Delphine gaan volgen. De bestaande Belgische wetgeving is nog van Napoleon. De regel gold dat de echtgenoot van een vrouw die een kind kreeg automatisch de vader was. Dus staande een huwelijk is een kind van zijn vrouw altijd juridische een kind van de echtgenoot. Napoleon voorkwam daarmee allerlei vaderschapsacties bij eventuele nalatenschappen van militairen, die niet zelden bij burgers werden ingekwartierd. Deze basis filosofie heeft Delphine doorbroken. De waarheid van het bloed primeert op de rechtszekerheid van een familie: “een kind heeft het fundamentele recht om haar vader te kennen.”
Dit heeft grote gevolgen voor het DNA onderzoek in de genealogie. Mocht een buitenechtelijk kind via DNA onderzoek de vader kunnen opsporen, cq om andere reden het vaderschap waarschijnlijk kunnen maken, met de eis van een DNA-onderzoek dan kan het onwettige kind een deel van de nalatenschap opeisen als biologische vaderschap door DNA kan worden aangetoond. In een groot aantal gevallen zal het mogelijk zijn via DNA-analyse de achternaam van de potentiële vader te weten te komen. Hoe dat verder moet is nog onzeker. Het is ook duidelijk dat de wetgeving achterloopt bij de wetenschappelijke ontwikkelingen. Ik denk dat dit voor forensische genealogen wellicht een toekomstige markt is.