De volgende leider van de VS heeft gespeculeerd dat hij familieleden in koloniaal India gehad zou kunnen hebben. Hoewel er geen bewijs is, is de naam Biden in India een genealogisch doelwit van onderzoek in het hele land geworden.
Een plaquette ter herdenking van de 19e-eeuwse Britse kapitein Christopher Biden is sinds de Amerikaanse verkiezingen uitgegroeid tot een populaire selfie plek in de oostelijke stad Chennai en een Biden familie in het westen van India zegt dat het “uitgeput” is door oproepen sinds hun naamgenoot aanspraak maakt op het Witte Huis.
De Stemming van de V.S. is in India in de schijnwerpers gekomen omdat de lopende partner van Joe Biden de dochter is van een migrant van Tamil Nadu. De zesenvijftig-jarige Harris heeft veel van haar Indiase relatie en eet graag “idli met een echt goede sambar”, het typische voedsel uit het zuiden.
Er is minder aandacht besteed aan Joe Biden, die Ierse banden heeft. Maar hij sprak over mogelijke Indiase familierelaties tijdens een reis naar Mumbai in 2013 toen hij vicepresident was.
Joe Biden zei in een toespraak dat hij een brief van een Indische Biden had ontvangen nadat hij senator was geworden in 1972, met de suggestie dat zij verwant konden zijn.
De mogelijkheid bestond dat voorzaten in de jaren 1700 voor de Oost-India Trading Co werkten. Dit leidde tot opwinding in Chennai, de hoofdstad van de staat Tamil Nadu, die ook de thuisbasis is van Harris’ Indiase familieleden.
Een plaquette in de Sint-Joriskathedraal in Chennai ter ere van Christopher Biden, geboren in 1789, is plotseling een lokale toeristische trekpleister geworden.
“We zijn gekomen om de verslagen van twee Bidens – William Biden en Christopher Biden – die broers waren en kapiteins werden op koopvaardijschepen van de Oost-India Co in de 19e eeuw te zien,” zei dominee J. George Stephen, de bisschop van Madras.
Stephen zei dat William Biden op jonge leeftijd stierf en Christopher Biden als kapitein op verschillende schepen voer. Uiteindelijk vestigde hij zich in Madras,” dat nu bekend staat als Chennai.
Ondanks de speculaties is er geen bevestiging dat de gebroeders Biden banden hebben met de 77-jarige Amerikaanse president-elect.
Als Joe Biden een Indiase voorzaat heeft, dan wordt Christopher beschouwd als meest waarschijnlijke kandidaat. Er zijn ook Bidens in Mumbai en Nagpur in de staat Maharashtra die afstammen van Christopher Biden. Het zou kunnen dat een van de acht kinderen de gemeenschappelijke schakel kan zijn met Jo Biden.
De Media-aandacht is overweldigend, volgens de Maharashtra Bidens. Rowena Biden zei dat na het verschijnen van de eerste berichten over mogelijke links, “mensen begonnen met het volgen van ons naar ons huis. Die “onnodige schijnwerpers” hebben een schaduw geworpen over “het primaat van de overwinning van de heer Biden en onze privacy ook”.
PRESIDENT BIDEN EN ZIJN VERVREEMDE FAMILIELEDEN?
Bericht – staken van de back-upservice (Legacy Cloud)
Legacy Cloud is een gratis offsite back-upservice voor gebruikers van Legacy Family Tree 9-software. Ze kondigen nu aan dat deze back-upservice op 1 januari 2021 om juridische redenen wordt gestaakt.. De Legacy Cloud back-up-tool blijft functioneren tot middernacht van 31 december 2020 en wordt vervolgens uitgeschakeld en alle back-upbestanden worden permanent verwijderd om de privacy te garanderen. Elke gebruiker van de back-upservice die een kopie van zijn back-up van Legacy Cloud wil, wordt aangemoedigd om zijn back-up vóór 1 januari 2021 van de service te downloaden. Om dit te doen, raden we u aan eerst een nieuw gezinsbestand te maken en vervolgens te klikken op Bestand > Bestand herstellen > Herstellen vanuit Legacy Cloud.
Een back-up maken van uw Legacy-gezinsbestand blijft echter beschikbaar. Hiermee kan de gebruiker een back-up maken van zijn gezinsbestand naar elke gewenste locatie (zoals een USB-station, naar een externe harde schijf en elders).
Services zoals Backblaze, Carbonite, IDrive of zelfs Dropbox bieden geautomatiseerde, externe back-uptools. Het voordeel van het gebruik van een service als deze in vergelijking met de Legacy Cloud-service, is dat elke keer dat u een wijziging aanbrengt in uw Legacy-gezinsbestand, de service kan worden ingesteld om automatisch een back-up te maken naar de externe servers. Met Legacy Cloud moest u het back-upproces handmatig starten. Een ander voordeel van een van deze andere services is dat ze meer kunnen back-upen dan alleen uw Legacy-gezinsbestand – ze kunnen een back-up maken van elk bestand op uw computer, zoals foto’s, documenten, e-mails en nog veel meer.
Zie verder: https://support@legacyfamilytree.com.
Richtlijnen voor auteurs van Gens Nostra (2020)
Algemeen
Gens Nostra is een tijdschrift, in papieren en digitale vorm, voor genealogische artikelen in de breedste zin van het woord. Dit kunnen familiegeschiedenissen zijn, opgehangen aan een stamboom, of biografieën van voorouders, of het verslag van een genealogische zoektocht. Het gaat om het verhaal dat de gevonden gegevens vertellen. De redactie vraagt dus niet om kale stambomen, parentelen of kwartierstaten, waarin zonder veel toelichting een bewerking is gemaakt van de brongegevens. Maar ook niet om historische artikelen zonder verband met de genealogie. Uitzonderingen zijn soms mogelijk. Zo kan een puur historisch artikel een plaats vinden als inleiding bij een themanummer of als toelichting bij een discussie. Daarnaast kunnen er in Gens Nostra artikelen verschijnen over methoden van en hulpmiddelen bij genealogisch onderzoek, zoals computergenealogie, DNA‐onderzoek, interpretatie van bronnen, en dergelijke.
De redactie van Gens Nostra stelt weinig beperkingen aan vorm en omvang van de artikelen. Het kan gaan om een familiegeschiedenis die zich uitstrekt over honderden jaren, maar ook om een fragment dat verhaalt over een bijzondere vondst in een archief. En alles wat daartussen ligt. Als een artikel voldoende kwaliteit heeft en interessant is voor een breder publiek dan de eigen familie, dan is dit welkom. Uw genealogisch onderzoek hoeft niet helemaal afgesloten te zijn: ook work in progress kan van belang zijn. Het artikel moet echter wèl af zijn en voorzien van een inleiding en een afsluitende samenvatting. Probeer de omvang van uw artikel te beperken tot ongeveer zestien bladzijden, inclusief afbeeldingen en eindnoten. Lukt dat niet, verdeel het artikel dan in twee of meer delen die apart gepubliceerd kunnen worden.
Uw artikel moet origineel zijn, dat wil zeggen niet eerder elders zijn gepubliceerd, noch op het internet, noch in een ander tijdschrift. Eerdere circulatie in besloten kring is vanzelfsprekend geen bezwaar. Probeer altijd illustraties bij uw tekst te vinden: een foto of prent van het huis of de straat waar uw familie lang gewoond heeft, een fotokopie van een cruciale vermelding in een doopregister, een transportakte van eigendom, een landkaart met daarin de plaatsen die in uw verhaal een rol spelen, enz. In bijzondere gevallen kan de redactie u helpen met beeldmateriaal.
De redactie streeft ernaar elke auteur binnen drie maanden te laten weten of een artikel geplaatst kan worden, en elk geaccepteerd artikel binnen een jaar te laten verschijnen. In Gens Nostra verschenen artikelen worden bij het verschijnen van de papieren versie op de website van de NGV geplaatst. Door een artikel aan te bieden gaat u hiermee akkoord. Overigens behoudt u het copyright over uw artikel en als het eenmaal in Gens Nostra is verschenen mag u het ook elders publiceren, bijvoorbeeld op een eigen familie‐website met verwijzing naar de publicatie in Gens Nostra.
Praktische punten
- Maak uw artikel in Word of een daarmee compatibele tekstverwerker en stuur het als bijlage bij een e‐mail aan de redactie: hoofdredacteur-GN@ngv.nl. Stuur de bij het artikel behorende illustraties – in hoge resolutie (in jpeg-formaat) en afzonderlijk en los van tekst in, zodra de redactie daarom vraagt. Geef in de tekst aan waar uw illustraties moeten komen, met een onderschrift erbij. Tijdens de opmaak van Gens Nostra zal de vormgever soms iets van uw plaatsing afwijken.
- Gebruik geen voetnoten maar eindnoten, met een doorlopende nummering. U hoeft niet elke vondst in een noot te verantwoorden, maar beperk u tot het aangeven van moeilijk traceerbare bronnen. Het is niet nodig bronnen te vermelden die via het internet door iedereen zonder moeite zijn na te trekken. Maar vermijd ook te lange noten: een anekdote die de moeite van het vertellen waard is hoort thuis in de tekst (eventueel in een apart kader) en niet in een noot.
- Data worden in de tekst van uw verhaal altijd volledig uitgeschreven: dus niet 05‐01‐1806 maar 5 januari 1806. In een genealogie kunt u langere maandnamen afkorten: 5 jan. 1806. Gebruik in uw tekst ook nooit afkortingen als ged. of otr., maar schrijf gedoopt en ondertrouw voluit. Hetzelfde geldt voor een beknopte genealogie (tot zo’n twintig personen). Bij een langere genealogie kunt u wel afkortingen gebruiken, maar zoon en dochter worden altijd voluit geschreven.
- Houd in een genealogie na de naam van een persoon een vaste volgorde van gegevens aan: geboorte/doop (eerst de plaats, dan de datum), beroep/functie, overlijden/begrafenis, gegevens partner (inclusief schoonouders). Bij een complexere genealogie kunt u na de naam ook “zoon/dochter van …” vermelden.
- Vermijd in uw genealogieën alle bijzondere opmaak. Schrijf namen niet in hoofdletters, vette of cursieve letters, en laat de tekst niet inspringen. Gens Nostra past een uniforme opmaak voor genealogieën toe. Voorbeeld ter illustratie van de voorgaande punten:
“VIIIc. Pieter Jansen, zoon van VIId, geboren Bussum 21 maart 1897, makelaar, overleden Utrecht 4 oktober 1967; trouwt Bunnik 15 april 1920 Jeanne de Vries, geboren Bunnik 12 februari 1899, maatschappelijk werkster, overleden Maarn 3 november 1980, dochter van Dirk de Vries en Jannetje Balk.”
Hierna volgt alles wat u over het leven van Pieter en Jeanne wilt vermelden. Aansluitend volgen gegevens over kinderen:
“Uit dit huwelijk: 1. Dirk Jansen, volgt IXd. 2. Petra Jansen, geboren Utrecht 17 juli 1925, overleden Utrecht 6 september 1943.”
- Kleed uw artikel aan met gegevens die een beter licht werpen op het leven van de behandelde personen: woonplaatsen, beroepen en maatschappelijke functies, aan‐ en verkoop van huizen, erfenissen, enz. Dit alles met bronvermelding waar mogelijk.
- Vermeld in uw genealogie bij voorkeur géén nog levende personen, om een aanvaring met de privacy‐wetgeving te voorkomen. Is het onvermijdelijk, vraag dan schriftelijke toestemming aan de betrokkenen, en meld uw publicatie bij het CBP (College Bescherming Persoonsgegevens); dit moet rond zijn vóór u een artikel aan Gens Nostra aanbiedt.
- Een redacteur zal contact met u opnemen om mee te delen of uw artikel geplaatst kan worden, en of de redactie wijzigingen voorstelt. In het algemeen moet u die wijzigingen zelf aanbrengen. De redactie behoudt zich het recht voor om de stijl van een artikel bij te schaven. Het resultaat hiervan wordt u ter goedkeuring voorgelegd, want als auteur blijft u verantwoordelijk voor de inhoud van het artikel.
- Voordat de redactie een goedgekeurd artikel plaatst wordt u gevraagd de standaard auteursrecht verklaring volledig ingevuld en getekend aan de redactie te zenden. De redactie is niet verantwoordelijk voor de inhoud van uw artikel.
- Uw idee voor een artikel of uw concept artikel kunt u inzenden naar: NGV, t.n.v. redactie Gens Nostra, Postbus 50, 3980 CB Bunnik, of digitaal naar hoofdredacteur-GN@ngv.nl .
Gezichten van Joods verzet
Onlangs heeft de NKvJG, Nederlandse Kring voor Joodse Genealogie in eigen beheer het boek
Gezichten van Joods Verzet uitgebracht, ISBN-EAN 978-90-822758-1-0.
Nu 75 jaar na de Bevrijding zijn vele uiteenlopende persoonlijke verhalen van bijna veertig Joden beschreven, die behalve hun onderduik vele vormen van ander verzet hebben gepleegd tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Veertig familieleden, vrienden en bekenden hebben nu deze persoonlijke geschiedenissen opgetekend door oral history of na vele lange jaren zwijgen en enkele zeldzame mededeling deze gegevens aangevuld door middel van archiefonderzoek. Dit heeft een boek prachtig boek opgeleverd van bijna 400 pagina’s.
Uiteraard wil de NKvJG u dit boek laten zien. Ook kunt u gegevens vinden op hun website en daar ook het boek bestellen via deze link
Inhoudsopgave
9 Verantwoording
13 Inleiding -Joods verzet had veel verschillende gezichten Ben Braber
21 Bob van Amerongen en Jan Hemelrijk – Porgel en Porulan in het verzet
Loes Gompes
29 Jeremias Barth -Tandarts van het verzet Jacques D. Barth
35 Friedel en Kurt Baruch – Broers in het communistisch verzet Robbert Baruch
46 ‘sa en Kurt Baschwitz – De moedige koerierster en haar vader
Jaap van Ginneken
59 Leon Beek – Personeelschef van de Bijenkorf en reserve-officier Paul Beek
66 David van Beetz – Van Beetz was een goed Nederlander Freek van Beetz
75 Ephraïm Behr – Een vroege Joodse oorlogsheld uit Groningen
Els Boon en Han Lettinck
82 Bernardine Bloemgarten-Hertog – Revolutionaire moeder en toevluchtsoord voor vluchtelingen Salvador en Ruben Bloemgarten
94 Rudi Bloemgarten – Zorgzaam in de omgang, fel in het verzet Salvador en Ruben Bloemgarten
106 Ina Boekbinder- Drents verpleegster, betrokkene in een wreed sprookje met ‘gelukkige’ afloop Rob Drukker
110 Kurt Levie Callo – Een ploegleider van het Westlands verzet Claire Mulder
116 Karel A. Citroen – Engelandvaarder Denise Citroen
127 Coen en Magda van Emde Boas – De laatste synagoge
Annemieke Klijn en Jos Perry
147 Henk van Gelderen – Telkens een nieuw stapje, ik had géén keuze Margreet Fogteloo en Loes Gompes
156 Selma van Hasselt – Haar reis naar het einde Ron van Hasselt
166 Cornelis ’t Hoen – Ik durfde later nooit meer zoveel als toen
Letty Adelaar’t Hoen
170 Leo Horn – Mijn naam is Leo Horn en ik ben Jood Jurryt van de Vooren
175 Abraham Jacobson – Bent u Jacobson? Dan bent u gearresteerd!
Henriëtte van Dijk
190 Hans Keilson – Dichter, schrijver, kinderpsychiater Solange Leibovici
197 Vijftig jaar na In de ban van de tegenstander- Hans Keilson, zijn plaats in de oorlogsliteratuur Solange Leibovici
204 Ab Keizer redde mijn vader uit de Hollandse Schouwburg Phil Tokkie
206 Leon Ned Keizer – Oorlogsvlieger Ko Sturkop
214 Familie Klingenstei n – Zeven gezichten van Joods verzet Keren Frank
222 Hoe Roos de Leeuw onverschrokken steeds meer Joodse monden voedde Evelina de Wispelaere en Barbara van der Veen
229 VictorAlexander Mandaat -Joden smokkelen naar België en Frankrijk Mareijke Mandaat en Jacob Bruins
236 Herman Natkiel – Wie vecht tegen de tirannie is de vrijheid waard Siny Thuis-Natkiel
246 Benno Nijkerk- Initiatiefnemer van Nederlands verzet in Brussel Ko Sturkop
252 Jacob de Paauw – Diamantbewerker en voetbalbestuurder in verzet Jos van Meeuwen en Vincent Huis in ’t Veld
259 Estel la Pach – Het verhaal van mijn moeder Manja Pach
273 Dick Polak-Vlieger in dienst van de RAF Loet Polak
303 Henny Polak-Hanssen – Mijn moeder in 40 à 45 anekdotes Bob Polak
309 Abraham ‘zak Roos -Joodse burgemeester in oorlogstijd Jaap Roos
317 Het (verzets)verhaal van mijn vader George Heinz Schnek Paul Schnek
325 Leo Schrijver – Een gedreven violist werd verzetsheld Jan Schrijver
336 Simon van Spiegel – Jiicl’njan en andere Joodse Jodenhel pers’ in Overijssel John LOwenhardt
344 Werner Stertzenbach – Het verhaal van mijn vader Manja Pach
354 Otto Treumann – Kunstenaar in verzet BabetteTreumann en Ryclef Rienstra
365 Betsij Henriëtte Trompetter – Koerierster van Johannes Post Henny van den Bos-van der Harst
Nieuwe overheidsarchieven van Gilze en Rijen openbaar beschikbaar
Opname archiefbewaarplaats
De Archiefwet 1995 bepaalt dat gemeenten na twintig jaar hun archieven in beheer overdragen aan de gemeentearchivaris en onderbrengen in de archiefbewaarplaats.
Het is ongelooflijk wat voor informatie je in een dergelijk archief kunt vinden en over hoeveel verschillende onderwerpen. Een gemeente is niet voor niets het eerste aanspreekpunt van de overheid voor burger en ondernemers. De Sint Annakapel in Molenschot werd in die jaren gerestaureerd en een Indië Monument werd opgericht. Alle openbare basisscholen en verenigingen uit die tijd zie je de revue passeren zoals het muziekinstituut, tennisvereniging en de heemkundekring.
Wie koestert geen dierbare herinneringen over het zwemmen in de Put van Reef? Judoka Moniqe van der Lee nam deel aan de Olympische Spelen in Barcelona in 1992.
Maar de kern van het archief vormen natuurlijk de notulen van de gemeenteraad en het college van Burgemeester en Wethouders.
Op enkele nummers na, zoals de personeelsdossiers, zijn de documenten openbaar, dat wil zeggen dat het archief kan worden geraadpleegd. De Archiefwet kent een zogenaamd passief openbaarheidsregime, de meeste jongere documenten mogen niet actief op de website van het archief worden gepubliceerd.
Regionaal archief rivierenland bericht: Vrijwilligers voeren 100.000 namen in
Onze vrijwilligers zitten al het grootste deel van het jaar thuis door de coronamaatregelen. Maar dat betekent zeker niet dat ze niets doen. Samen hebben ze dit jaar al zo ongeveer 100.000 namen ingevoerd bij het ontsluiten van genealogische bronnen in ons werkgebied.
Inmiddels zijn er 40.996 namen ingevoerd van Lingewaal. Dit waren er begin dit jaar 6974. Deze ruim 34.000 namen zijn ingevoerd door 5 vaste vrijwilligers en in de 1e periode met coronamaatregelen ook door een paar collega’s en vrijwilligers die niet aan hun gebruikelijke project bij het RAR konden werken. Het gaat om in totaal 77 registers van Asperen, Herwijnen, Heukelum, Spijk en Vuren, waarvan er nu 27 geïndexeerd online zijn.
Kees Kinneging, een van onze nieuwste vrijwilligers (de 81-jarige Kees Kinneging) stevig door aan de burgerlijke stand registers van deze Lingewaalse gemeenten. Hij indexeerde een ongelooflijk aantal van 23.566 namen (13.078 bij huwelijken en 10.488 bij overlijdens). Een deel hiervan is online, de rest volgt snel.
Doop-, trouw-, begraaf en lidmatenregisters van het hele RAR-gebied Hiernaast zijn uiteraard ook nog de nodige doop- trouw- begraaf en lidmatenregisters geïndexeerd. Daar zijn alleen sinds april al ruim 23.000 namen ingevoerd, gecontroleerd en online gezet! Sommige bladzijdes zijn heel lastig te lezen omdat ze zo vervaagd zijn. Hieronder zie je een voorbeeld van zo’n pagina uit het hervormd notulen-, doop-, trouw- en lidmatenboek van Gellicum (1755-1771). Op de andere foto zie je onze collega Minte die met een speciaal blacklight het toch nog voor elkaar krijgt om dit soort teksten te ontcijferen!
Oud rechterlijk archief Tuil naar Regionaal Archief Rivierenland
Het oud rechterlijk archief (ORA) Tuil (archieftoegang 0201) gaat naar het Regionaal Archief Rivierenland (RAR). Onze collega’s van het Rivierenland hebben daartoe een verzoek, zoals vastgelegd in de Archiefwet, ingediend (vervreemding). Het ORA Tuil is daarom uit de dienstverlening gehaald bij het Gelders Archief en wordt binnenkort officieel overgebracht naar Tiel, waar het RAR zetelt. Voor vragen over wanneer het archief in de dienstverlening komt bij het RAR kunt u contact opnemen met hun vestiging in Tiel.
Het ORA Tuil is in 2018 door medewerkers van het Gelders Archief herverpakt en er zijn ook stukken gerestaureerd. Van een flink deel van de ORA Tuil zijn dankzij onze scanning-on-demand-service scans voorhanden. Die verhuizen mee naar het RAR.
Oud rechterlijke archieven, die betrekking hebben op de rechtspraak voor 1811, zijn populair bij genealogen en streekhistorici. Ze geven vaak kleur aan de verhalen van familie- en archiefvorsers. Immers wie iets uitspookte, kwam voor de (lokale) rechtbank terecht (strafrechtspraak). De straffen varieerden van geldboetes tot lijfstraffen. Conflicten met buren vochten bewoners geregeld uit voor de rechtbank (civiele rechtspraak). Maar ook testamenten, verkopen, boedelscheidingen, geldleningen en voogdijstellingen zijn terug te vinden in de ORA’s (vrijwillige rechtspraak). Voor 1811 waren er nauwelijks notarissen in Gelderland.
De gevaren van Microfilm
Nog een ander bedrijf heeft de microfilm business verlaten: Kodak vroeg enige tijd geleden faillissementsbescherming aan. Als onderdeel van het plan om het bedrijf te redden, heeft het kodak management aangekondigd dat het bedrijf niet langer camera’s voor microfilms zal produceren. De veranderingen zullen een grote impact hebben op genealogen.
Genealogen, historici en vele anderen vertrouwen al jaren op records die op microfilm zijn opgenomen. Enkele jaren geleden, als het volume van papier gemaakt door de overheid en de industrie te groot werd om economisch op te slaan, verwelkomde de overheid en de industrie microfilm, microfiche, en andere micro-imaging technieken. Inderdaad, deze kleine beelden hebben ons goed gediend. Miljoenen kubieke meter aan papieren records zijn gecomprimeerd door microfilmen en zijn opgeslagen in veel kleinere archiefkasten.
Nu zien we een andere conversie: van micro-imaging naar nog kleinere digitale beeldvorming. Het opslaan van miljoenen documenten op computerschijven vergt namelijk nog minder ruimte dan microfilm. Er hoeven minder opslagmagazijnen te worden gebouwd en er hoeven minder medewerkers te worden ingehuurd. Digitale records, zelfs met meerdere off-site back-ups, vereisen aanzienlijk minder ruimte dan microfilmed records en veel minder ruimte dan dezelfde records opgeslagen op papier.
Natuurlijk heeft digitale beeldvorming ook andere voordelen. Als ze goed worden gescand en opgeslagen, kunnen digitale afbeeldingen met hoge resolutie scherper en gemakkelijker te lezen zijn dan die welke op microfilm zijn opgeslagen. Digitale beelden kunnen minder ‘vaagheid’ hebben. Bovendien is distributie en weergave veel gemakkelijker met digitale beelden dan afbeeldingen op microfilm.
Jarenlang was een van de grote argumenten tegen digitale beeldvorming die van de opslagmedia. Het argument is geformuleerd, “Wie zal in staat zijn om floppies te lezen in 8-inch, 5 1/4-inch of 3 1/2-inch formaten twintig of vijftig jaar vanaf nu?”
Nu zien we dat hetzelfde argument wordt gebruikt tegen het gebruik van microfilm: wie gaat in staat zijn om microfilm of microfiches te lezen twintig of vijftig jaar vanaf nu? Het zal lang duren nadat de laatste microfilm kijker is verbannen naar een museum.
De kleitabletten uit het oude Sumerië zijn nog steeds te zien, maar men moet zich afvragen welk percentage van de media het heeft overleefd. Misschien zijn er miljoenen van dergelijke kleitabletten gemaakt. We weten het nooit zeker. Alles wat we vandaag hebben zijn enkele tientallen voorbeelden.
Middeleeuwse manuscripten op dierlijk perkament zijn perfect leesbaar (als je het handschrift rood maakt), en papieren correspondentie uit de Renaissance is nog in goede staat. Natuurlijk kunnen we aannemen dat veel van de originelen werden vernietigd door brand, overstromingen, aardbevingen, oorlogen, insecten en menselijke onverschilligheid. Hoeveel van de originelen overleven het nog? Nogmaals, we zullen het nooit weten, maar we kunnen raden. Ik gok dat de meerderheid van de middeleeuwse perkament documenten het niet tot de eenentwintigste eeuw redde. Ik denk dat slechts een klein percentage het overleefde.
We kunnen doorgaan. Wat is de houdbaarheid van een 8-track tape? Hoe zit het met de gebruikte formaten? Herinner je je WordPerfect nog? Foxpro? Netscape Navigator? Waar ben je gebleven, MS-DOS? CP/M? TRS-DOS?
“Boeken op modern zuur papier veranderen in stof. Zwart-wit foto’s kunnen een paar eeuwen duren, terwijl de meeste kleurenfoto’s onstabiel worden binnen dertig of veertig jaar. Videobanden verslechteren veel sneller dan traditionele film. En de nieuwste generatie digitale opslagtape wordt beschouwd als veilig voor ongeveer tien jaar, waarna het moet worden gekopieerd om verlies van gegevens te voorkomen.”
Eeuwenlang is de enige effectieve methode voor het bewaren van gegevens om het te kopiëren naar nieuwe media (schijf, tape, papier, perkament, of wat er ook beschikbaar is), terwijl het origineel nog leesbaar is. Inderdaad, de belangrijkste documenten zijn vaak gekopieerd. Items die vaak worden gekopieerd, zijn de Bijbel, de Magna Carta en soortgelijke documenten. We genieten allemaal van dergelijke documenten vandaag niet omdat de originelen zijn bewaard gebleven, maar omdat ze werden gekopieerd keer op keer.
Ik stel voor dat het geheim van “behoud” niet het behouden is , maar het vaak kopiëren. We zouden ook willen houden van de originelen, maar het houden van leesbare exemplaren wordt nog praktischer. Kopieer vandaag de dag altijd naar de nieuwste opslagmethoden die vaak worden gebruikt. Ook willen we afbeeldingen van de originelen kopiëren, geen transcripties maken.
Hetzelfde geldt voor bestandsindelingen. Die oude afbeelding kan zijn opgeslagen in BMP-formaat, een bestandsformaat dat vandaag bijna is verdwenen . Nogmaals, dat is geen probleem als, en alleen als, iemand het kopieert naar . JPG of . TIFF of wat dan ook-populair-is-vandaag.
Mijn grote vraag is dit: wie worden de verzorgers van onze informatie? In de afgelopen jaren noemden we ze ‘preservationisten’. Nu de technologie verbetert, zullen we ze misschien “informatie verzorgers” noemen.
Inderdaad, we hebben al duizenden “informatie verzorgers.” Ze werken al in het Nationaal Archief, in musea, in MyHeritage.com, op Ancestry.com, in FamilySearch.org, in vele bibliotheken, en zelfs bij enkele van de grotere genealogische verenigingen. We hebben al duizenden “informatiebeheerders” die op dit moment digitale beelden van belangrijke records maken. Ze maken ook de off-site back-ups, en ze zijn oudere digitale beelden aan het omzetten naar nog meer moderne media als de technologie verbetert. Naarmate de kosten van opslag blijven dalen, zullen we zien dat nog meer commerciële bedrijven concurreren met MyHeritage.com, Ancestry.com, FamilySearch.org, Google en anderen om informatie te verstrekken aan ons, waar en wanneer we maar willen.
Sommige van deze nieuwe “informatie verzorgende” bedrijven zullen kosten in rekening brengen. Anderen zullen dit gratis doen, hoewel ze een methode moeten vinden om inkomsten te verkrijgen, zodat ze hun rekeningen kunnen blijven betalen en online blijven om de dienst te verlenen. In alle gevallen zullen de bottom-line kosten lager zijn dan hetzelfde te doen met microfilm.
Genealogie Jill Tracy Jacobs: first lady VS
Dr. Jill Tracy Biden-Jacobs is een Amerikaanse lerares-docent. Ze is de vrouw van advocaat en politicus Joe Biden , die onlangs tot president van de Verenigde Staten werd gekozen. Joe was eerder ook de 47e vice-president van de Verenigde Staten. Jill was dus de Second Lady van de Verenigde Staten, van 2009 tot 2017. Jill is de eerste persoon met een significante Italiaanse afkomst die is getrouwd met een persoon die tot president of vice-president van de Verenigde Staten is gekozen. Gill werd geboren in Hammonton, New Jersey, de dochter van Bonny Jean (Godfrey) en Donald Carl Jacobs, en groeide op in Willow Grove, Pennsylvania. Zij en haar vier jongere zussen verhuisden verschillende keren terwijl ze nog heel jong waren, maar zij brachten het grootste deel van hun jeugd door in Willow Grove, Pennsylvania. Haar vader, Donald C. Jacobs (1927–1999), was een bankbediende en werd later hoofd van een spaar- en kredietfaciliteit in Chestnut Hill, Pennsylvania. Zijn familienaam was oorspronkelijk Giacoppa voordat haar Italiaanse grootvader deze naam verengelste. Haar moeder, Bonny Jean Godfrey (1930–2008), was een huisvrouw en van Iers-Schotse afkomst. Haar ouders waren Harold Godfrey 1904-1982 en Mabel Frances Boardman 1906-2004.
Het gezin ‘waarin Jill opgroeide was Presbyterian doch niet bijzonder religieus. Maar in de negende klas volgde Jacobs zelfstandig lessen om lid te worden van de presbyteriaanse kerk. Jill Jacobs was altijd van plan om haar eigen carrière te hebben. Ze begon te werken op 15-jarige leeftijd, waaronder serveerster aan de Jersey Shore. Ze ging naar de Upper Moreland High School, waar ze enigszins rebels was en genoot van haar sociale leven, maar altijd van Engelse les hield. Na het behalen van haar middelbareschooldiploma en een korte flirt met de opleiding modemarketing, switchte ze op haar negentiende naar de studie Engels aan de University of Delaware. In de jaren die volgden, haalde ze naast die bachelor ook twee masterdiploma’s en tenslotte promoveerde zij op een onderwijskundig thema. Als lerares Engels gaf ze 13 jaar les op de middelbare school. Verder gaf ze volwassenenonderwijs aan oudere patiënten met psychische problemen en sinds 2009 is ze docent in de Engelse taal aan de Northern Virginia Community College. Sinds 1993 leidt Jill, hier met dochter Ashley, een stichting – de Biden Breast Health Initiative – die zich ten doel stelt meisjes en jonge vrouwen voor te lichten over het belang van vroege diagnostiek van borstkanker.
In 1975 leerde Biden zijn latere tweede vrouw kennen, lerares Jill Tracy Jacobs, tijdens een zogenaamde “blind date” die was georganiseerd door Bidens broer die haar van uit advertenties kende. Jill was gedurende haar studenten tijd een model. Zij huwden in New York op 17 juni 1977. Ook Jill was rooms-katholiek. Uit hun huwelijk werd nog een dochter geboren: Ashley Blazer (geboren in 1981).
De oudste zoon van Biden haar stiefzoon, Beau Biden, diende later in Irak als officier (majoor) en kreeg diverse onderscheidingen. Hij was minister van Justitie in Delaware. Beau overleed in 2015 aan hersenkanker, waardoor twee van de vier kinderen van Jo overleefden. Haar stiefzoon Hunter werd advocaat en lobbyist.
De opa van Jill was Dominic Giacoppa, een Siciliaanse migrant. Dus is zij opgegroeid met het eten van een Italiaanse maaltijd op zondag, met de bruidssoep en de braciole en zelfgemaakte pasta. De grootvader van Jill was Dominic / Domenic J. Giacoppa / Giacoppo / Jacobs (de zoon van Gaetano Giacoppa en Concetta Squatrito).
De grootvader van Jill Jacobs Biden, Domenico Giacoppo, werd geboren in dit afgelegen, ongebruikelijke gehucht waar slechts 500 mensen wonen te midden van fluorescerende groene heuvels en zuurstofrijke lucht. Het pittoreske cluster van oude felgekleurde boerenwoningen biedt een schilderachtig uitzicht op de prachtige vulkaan. Domenico Giacoppo was een peuter van amper 2 jaar oud toen zijn familie in 1900 de Atlantische Oceaan overstak naar Ellis Island en zich later vestigde in Hammonton, New Jersey. De familienaam Giacoppo werd veramerikaniseerd tot Jacobs.
De grootmoeder van Jill was Mable / Mabel Sarah Blazer (de dochter van William G. Blazer en Louisa / Louise P. Roller). Mable werd geboren in New Jersey, uit Duitse ouders. William was de zoon van Jacob Blazer en Christiana Grebe. Grootvader van moederskant was Harold Godfrey, Jr. (de zoon van Harold Godfrey en Elizabeth Layton Godfrey). Jills grootvader Harold werd geboren in New Jersey. Jills overgrootvader Harold was de zoon van Jesse Somers Godfrey en Emily Cameron Van Gilder / Vangilder. Elizabeth was de dochter van Reuben Somer Godfrey en LaDora V. Layton. Jills betovergrootmoeder Emily had een gedeeltelijke Nederlandse en Franse Hugonoten afkomst. Ze stamde af van Daniel Perrin, een Fransman uit Normandië, die een van de eerste permanente Europese inwoners van Staten Island, New York was.
Grootmoeder van Jills moederskant heette Mabel Frances Boardman (de dochter van Archibald Boardman en Josephine). Mabel werd geboren in New Jersey. Archibald was de zoon van Edward Boardman en Agnes Curry, die Schots was.
Etniciteit:
* vader – Italiaans / Siciliaans, Duits
* moeder – Engels, een beetje Schots, verre Nederlanders, Franse hugenoten en Duitse Roots
EEN ZELDZAAM INZICHT IN DE OVERIJSSELSE SAMENLEVING
Het toegankelijk maken van de Statenresoluties van Overijssel
In 2028 bestaat de provincie Overijssel 500 jaar en dat wordt ongetwijfeld groot gevierd.. daarom wordt dit jaar één van de belangrijkste historische bronnen over Overijssel gedigitaliseerd; de besluiten van het provinciaal bestuur uit de periode 1528-1813, de zogeheten Statenresoluties die meer dan 222.000 scans omvatten.
De Statenresoluties bieden een zeldzaam inzicht in de Overijsselse samenleving en het handelen van de overheden. In het provinciaal bestuur werden vooral jurisdictie kwesties besproken; wie heeft waar iets over te zeggen. De besluiten die in het bestuur werden genomen hadden een verstrekkende impact op de bewoners van de provincie.
Digitalisering van deze resoluties betekent echter nog niet dat dit bijzondere archief voor iedereen toegankelijk is: het merendeel van de documenten is in moeilijk leesbaar handschrift geschreven en bevat ingewikkeld juridisch taalgebruik. Met behulp van de modernste technieken op het gebied van crowdsourcing en met de inzet van tekstherkenningssoftware willen we de Statenresoluties bruikbaar maken voor onderzoek.
We beginnen we eerst met een pilot waarbij twee resolutieboeken uit 1799 worden getranscribeerd. We zetten hierbij automatische tekstherkenning in en er worden locatie-, tijds- en persoonsaanduidingen gemarkeerd. Deze innovatieve toepassingen zullen het proces van transcriberen versnellen en zal de vindbaarheid van waardevolle informatie vergroten.
Deze pilot is net van start en is te vinden op www.velehanden.nl/projecten/bekijk/details/project/hco_resoluties_transkribus