Jan-Willem Besuijen is vrijwilliger bij het Zeeuws Archief en heeft een paar mooie vondsten gedaan: bedelbrieven bij de VOC
Jan-Willem stuitte onlangs bij onderzoek van de ingekomen stukken in het archief van de Admiraliteit van Zeeland op een aantal bedelbrieven. Hij kwam ze tegen toen hij een stapel bijlagen doornam. Met één van deze vondsten heeft hij zelfs de krant gehaald. De Stentor (van Gelderland) berichtte over de brief.
Eerst een brief van de kerkelijke gemeente Terheijden uit 1616, met daarin een verzoek om een som geld om het kerkgebouw te kunnen herbouwen, dat door de oorlog ‘gedestrueert ende vervallen’ was. Hij heeft de heemkundige kring en de protestantse gemeente aldaar ingelicht over de vondst. En omdat Jan-Willem goed is in transcriberen heeft hij hen maar meteen een transcriptie meegestuurd. Jan-Willem: “Het is toch echt een mooie brief, hij lag tussen staaapels papieren, de acquitten, dat zijn de bijlagen bij de rekeningen.” De ontvangers zijn er erg blij mee lieten ze weten in een bedankmail aan Jan-Willem.
Daarna ontving het historisch genootschap in Lochem een bericht van Jan-Willem. En daar waren ze werkelijk dolenthousiast.
Jan-Willem vond in dit geval een brief uit november 1615 die is geschreven door Stoffer van Middachten en Joachim Duijmen, vooraanstaande Lochemse burgers, die zitting hadden in de kerkenraad, en als diakenen over de financiën gingen. Zij vragen geldelijke ondersteuning voor de herbouw van de stad Lochem die als gevolg van een ‘onblusselijcken brant’ een half jaar eerder op twee huizen na geheel verwoest werd.
Beide bedelbrieven bevinden zich in het archief van de Rekenkamer van Zeeland. Rekenkamer C, toegang 508, inv. nummer 6494.
De ontdekking van Jan-Willem heeft het historisch genootschap getriggerd om verder te speuren. We hebben inmiddels na wat speurwerk kunnen achterhalen welke gewesten rond 1615 geld hebben geschonken aan Lochem voor de wederopbouw na de brand.
zie: https://www.zeeuwsarchief.nl/vondsten-uit-zeeuws-archief-gaan-het-land-door/
Bedelbrieven bij de VOC
Californië voert de wet op genetische privacy-bescherming in
Zoals te verwachten begint men zich in de VS te roeren naar aanleiding van de opsporing van enkele cold cases met behulp van GEDmatch. Dit zal ongetwijfeld gevolgen hebben voor het delen van DNA-informatie voor genealogie en vele andere doeleinden. Dit heeft gevolgen voor GEDmatch., in ieder geval voor alle activiteiten waarbij inwoners van Californië betrokken zijn
“Nu de nadruk op persoonlijke privacy toeneemt, is het niet verrassend dat er aanvullende wetten komen om de privacy-rechten te vergroten. De wetgeving richt zich specifiek op biometrische informatie, vanwege de toename van genetische opsporingsdiensten, zoals 23andMe en Ancestry.com. Deze wet heeft betrekking op het toevoegen van meer bescherming aan genetische privacy. Na het passeren van de nieuwe wet (GIPA) rijzen veel vragen, zoals welke bedrijven worden hierdoor getroffen.
“De wet vereist kennisgeving en daadwerkelijke, uitdrukkelijke toestemming van consumenten voor directe-naar-consument genetische testbedrijven en elk ander bedrijf dat informatie opslaat, gebruikt, onderhoudt of openbaar maakt dat verkregen is uit biometrische monsters of uit enig ander element met betrekking tot genetisch materiaal ( dwz genen). Met name wat betreft de bepaling inzake uitdrukkelijke toestemming, vereist dit dat toestemming wordt verleend voor: (1) het gebruik van gegevens via het genetische testproduct uitsluitend verstrekt voor die specifieke doeleinden; (2) de opslag van de biometrische consument gegevens nadat het testen is voltooid; (3) elk gebruik van de genetische gegevens dat verder gaat dan oorspronkelijk was bedoeld; (4) elke overdracht of openbaarmaking aan een derde partij anders dan serviceproviders, inclusief de naam van die derde partij; en (5) marketing op basis van de genetische gegevens.
In wezen kunnen deze bedrijven de genetische informatie niet opslaan, gebruiken of op de markt brengen, tenzij een consument er expliciet voor kiest.
https://www.jdsupra.com/legalnews/california-enacts-the-genetic-privacy-82231/
Demo versie GensDataPro beschikbaar
Vanaf nu is een demoversie beschikbaar van GensDataPro versie 3.x
Deze vraagt na installeren om de activeringscode. Dat overslaan en kiezen voor “Ongeregistreerd doorgaan”
In deze demoversie kan men maximaal 250 records opslaan. Bevalt het programma dan is het te bestellen in de webshop. Ga naar https://ngvledenservice.nl/ en kies GensDataPro. Je krijgt de laatste versie. De ingevoerde gegevens blijven beschikbaar.
Voor het gebruik van de definitieve versie van GensDataPro dient u een “activeringssleutel” aan te vragen.
Het numerieke deel van de bestandsnaam van de PDF: Factuur-2020-xxxx.PDF is tevens het registratienummer waarmee u na installatie de activeringssleutel opvraagt.
Download de demoversie via deze link
Forensische genetische genealogie: Hoe doet doet men dit in de VS?
Er is de laatste tijd veel media-aandacht rond de cold cases die getraceerd kunnen worden met DNA-testen en genetische genealogische onderzoek (IGG)
Succesgevallen als de Golden State Killer roept de vraag op hoe dit opsporing proces te werk gaat. In dit artikel wordt dit thema besproken inclusief ook enkele veelvoorkomende misvattingen.
Wanneer een DNA-monster wordt geëxtraheerd afkomstig van de plaats van het delict, kan men soms een verdachte opsporen via IGG. Dit criminele DNA wordt geüpload naar de FBI-database genaamd de Combined DNA Index System (CODIS). CODIS bevat DNA-profielen van zowel bestaande criminelen en plaatselijke gevonden delict DNA-profielen van onbekende verdachten.
Eenmaal geüpload, zal het systeem zoeken in de database of er een match is met materiaal afkomstig van criminelen ofwel een materiaal gevonden bij een plaatselijk delict. Ook als er geen overeenkomst wordt gevonden, blijft het DNA opgeslagen in de CODIS-database voor toekomstige zoekopdrachten. Is er een match dan zal men proberen de verdachte te identificeren.
Zodra een genealoog een potentiële verdachte (of shortlist van mogelijke verdachten) identificeert, moet het openbare ministerie proberen dat het DNA van de plaats delict in CODIS via forensisch genealogisch onderzoek te relateren aan een potentiele dader. Alleen als er een exacte overeenkomst is kan men tot vervolging besluiten.
Het genealogisch onderzoeksproces
Het DNA-profiel van de plaats delict wordt geüpload naar openbare databases zoals GedMatch. Eenmaal geüpload, wordt het te onderzoeken DNA vergeleken met de hele database. Diverse matches zijn mogelijk. Als de matches nauw met elkaar overeenstemmen, d.w.z. grote delen van DNA keten bij dader en delict DNA hetzelfde zijn, dan zijn er weinig probleem. Immers hoe meer delen van de DNA-keten men gelijk des te nauwer is de bloedverwantschap en hoeft men maar in een kleine kring de dader op te sporen. Maar als de matches op het niveau van een verre achterneef betreffen met minder gemeenschappelijk DNA dan ligt de zaak veel ingewikkelder. Het is dan zaak de verre gemeenschappelijk voorouder te vinden uitgaande van het gemeenschappelijke DNA segment. De genealoog moet daarvoor de stambomen van deze matches analyseren tot deze stambomen uiteindelijk samenkomen. Gewoonlijk start men met de sterkste match omdat dan minder voorouders in het spel zijn. Genealogen gebruiken meestal de-geaccepteerde standaard genaamd de Shared Centimorgan Project om op basis van de hoeveelheid gedeeld DNA tussen twee mensen de mate van verwantschap vast te stellen. DNA Painter heeft een handige tool die de gegevens van het Shared Cm Project gebruikt om mogelijke relaties en de waarschijnlijkheid voor elk te laten zien.
Daarna komt het lastige deel. De genealoog heeft nu twee verschillende clusters en moet nu op basis van archivalia uitzoeken hoe de clusters met elkaar relateren.
Om dat te doen, moet een descendentie onderzoek worden gedaan op het gemeenschappelijke voorouderlijke paar van elke cluster. Anders gezegd men moet van beide clusters een genealogie opstellen.
Nu komt het onderzoek van de hele genealogie van de nakomelingen van het gemeenschappelijke voorouderlijke paar naar voren in de tijd uit te bouwen tot die generatie die leefde op het moment dat de misdaad plaatsvond dit op basis van de standaard genealogische archivalia. Daarbij kan het nuttig zijn om de etnische achtergronden hierbij mee te nemen en ook zaken als nationaliteit. Bij dit onderzoek zal men dus diverse stamlijnen moeten uitpluizen. Men kan dit onderzoek vereenvoudigen door op diverse manieren dit aantal stamlijn te reduceren. Bijvoorbeeld, als een kind van het gemeenschappelijke voorouderlijke paar iemand huwde die 100% Frans was en het DNA van de misdaadscène 0% Franse etniciteit heeft, kunnen de Franse nakomelingen worden genegeerd.
Evenzo, als het delict DNA een groot percentage van het Duitse DNA toont en een van de kinderen trouwde met een Duitser, dan is die lijn waarschijnlijk en kan het descendentie onderzoek beginnen. De belangrijke indicatie kan ook de plaats van het ongeval bij de selectie zijn. In eerste instantie zal men nakomelingen selecteren die in en nabij de plek van het delict wonen.
Het afstammelingenonderzoek
Dit afstammelingenonderzoek kan tijdrovend zijn en wordt gedaan op elke regel van de stamboom totdat een gemeenschappelijk echtpaar wordt gevonden (meestal een huwelijk).
Wanneer een bepaald echtpaar wordt gevonden, zullen deze twee mensen de directe voorouders van de verdachte zijn – misschien de ouders, grootouders, overgrootouders, enz. Vervolgens gaan men verder met het afstammelingenonderzoek, maar alleen op de lijnen die afstammen van het directe voorouderlijke paar van de verdachte. Stel dat het echtpaar slechts één kind had. Dan zijn er twee mogelijke kandidaten: de ouder en het kind. Als de ouder overleden was toen het misdrijf werd gepleegd, blijft het kind als de enige mogelijke verdachte over.
In werkelijkheid is de lijst van potentiële verdachten meestal veel uitgebreider. De lijst omvat alle afstammelingen die in leven waren toen de misdaad werd gepleegd. Als de voorouders van de verdachte grootouders zijn, zal de afstammelingenlijst waarschijnlijk klein zijn. Maar als de voorouders van de verdachte de overgrootouders betreffen, zullen er veel meer mensen moeten worden nageplozen.
Deze lijst kan verder worden gefilterd door verschillende variabelen, zoals waar elke persoon woonde met betrekking tot de plaats van het delict. Elk geval kan zijn eigen reeks variabelen hebben om te filteren. Als de misdaad een aanranding was en de verdachte een man, kunnen de vrouwelijke afstammelingen uit de lijst worden gefilterd. Idealiter kan de lijst worden gefilterd tot een paar of zelfs een enkele kandidaat. Het is vaak moeilijk om broers en zussen van hetzelfde geslacht te scheiden, wat een reden is waarom men meestal met meerdere kandidaten eindigt.
Conclusie
Hoewel effectief, genetische genealogie geeft slechts richting aan de nog steeds traditionele onderzoeksmethode. Alleen als het DNA van een verdachte volledig overeenkomt met het DNA van de plaats delict is men zeker van het daderschap. Overigens bestaat dit type genetische genealogie al jaren waarbij men gebruik maakt van dezelfde technieken. Het gaat dan om adoptiegevallen waarin een geadopteerde op zoek is naar zijn biologische ouders. In beide scenario’s is het doel om een onbekende persoon te vinden met behulp van de overeenkomsten van het DNA-profiel. In strafrechtelijk onderzoek, is de input het dna-materiaal op de plaats delict. In adoptiegevallen is de input het DNA van de geadopteerde.
Nieuws archief Achterhoek en Liemers
De volgende inscripties zijn online beschikbaar
Neede – Transcriptie – Tafel Vrijwillige Rechtspraak – Periode 1778-1781
Transcriptie betreffende de voogdij Neede – Periode 1778-1781 – Stad en Heerlijkheid Borculo – Tafel op het protocol van opdrachten en bezwaren voor het landgericht.
Transcriptie – Overdrachtsbelasting – Jaar 1793 – Ontvangsten van de 25e, 50e en 100e penning – Stad Lochem
Transcriptie – Overdrachtsbelasting – Jaar 1793 – Ontvangsten van de 25e, 50e en 100e penning – Heerlijkheid Verwolde
Transcriptie betreffende de voogdij Neede – Periode 1775-1778 – Stad en Heerlijkheid Borculo – Tafel op het protocol van opdrachten en bezwaren voor het landgericht.
Index – Heerlijkheid Bredevoort – Rechterlijk Archief – Vrijwillige Rechtspraak – Voluntair Protocol – Archieftoegangsnummer 3017 – Inventarisnummer 439 – Deel 1 – Periode 1729-1732 -Betreft Stad Bredevoort en de dorpen Aalten, Dinxperlo en Winterswijk
Transcriptie – Overdrachtsbelasting – Jaar 1793 – Ontvangsten van de 25e, 50e en 100e penning – Scholtambt Lochem (Laren, Oolde , Exel, Ampsen, Groot en Klein Dochteren, Nettelhorst, Langen, Zwiep, Boschheurne en Barchem)
31.325 historische foto’s op digitale plattegrond van Leiden
Op de website van Erfgoed Leiden en Omstreken zijn meer dan 31.325 historische foto’s van Leiden overzichtelijk en eenvoudig op te zoeken. Via de geografische interface kunnen foto’s en in een latere fase ook archiefstukken via de plattegrond van Leiden gevonden worden.
De plattegrond is nog niet volledig gedetailleerd omdat er alleen rechtenvrije afbeeldingen op (komen te) staan. Verder zijn ook niet van alle afbeeldingen de adressen bekend.
bron
US: graven met videoschermen gepatenteerd
Begrafenissen, zijn niet leuk om bij te wonen en naar een graf gaan is nog moeilijker als dat een herinnering is een geliefde die niet meer leef Veel mensen willen in staat zijn om hun dierbaren herinneren zoals ze waren voor hun dood. En degenen die gestorven zijn willen ook herinnerd worden. Robert Barrows heeft een unieke manier voor mensen om hun geliefde te herinneren en voor de levenden om de herinnering aan wat hun geliefde was als voordat ze stierven te houden. Hoe doet hij dit? Op een zeer nieuwe manier; Mr Barrows heeft de Video Enhanced Gravemarker gemaakt. Mr Barrows bedankt voor het doen van een Openhartig gesprek. In een notendop wat is een Video Enhanced Gravemarker?
The Video Enhanced Gravemarker (Us Patent # 7,089,495) is een video grafsteen die in staat zal zijn om lange video-inhoud te leveren, met een soepele transmissie, in hoge kwaliteit, net als uw huis video-apparatuur.
Het is ontworpen om een breed scala aan complexe elektronische en computerapparatuur en complexere videografstones dan die alleen korte, diavoorstellingsinhoud of eenvoudige tekstberichten kunnen leveren. Men kan die bedienen via een afstandsbediening de men kan krijgen of huren bij het kantoor van de begraafplaats en luisteren naar wat een persoon zou hebben willen opnemen voor hun videografsteen.
Audio kan worden geleverd via luidsprekers die aan de videografstone zijn bevestigd. Audio kan ook worden verzonden naar draadloze headsets, die men ook kan krijgen of huren van de begraafplaats kantoor.
Video grafstenen zal begraafplaatsen fascinerende plekken om te bezoeken. Video grafstenen zal ook veranderen de manier waarop de geschiedenis wordt verteld.
Zo iets kan alleen maar bedacht worden in de VS, zou het ook ooit in Nederland zo ver kunnen komen. je weet maar nooit. Begraafplaatsen zijn hier een plek van verstilling, tot nu toe. Mogelijk wel iets voor crematoria ?
GeneVer Jaargang 23, nummer 3, augustus 2020
INHOUD
1. Van de redactie
2. In Memoriam Hub Beulen
3. Wat is niks? (door Rinus Suijkerbuijk)
4. De vroegste clerus te Eijgelshoven (door Wim Nolten)
5. Een inwonerslijst van Echt uit de Franse Tijd – 1807 (door Arno Griens)
6. Aanvulling op Karel, Hub en Hein, GeneVer 2019-4, pagina 116-119 (door Antoine Plasier)
7. Kopij
8. Het bidprentje van Petrus Scheeren (door Theo Maes)
Wat is niks? (door Rinus Suijkerbuijk)
Nix is een familienaam die in Zuid-Limburg vrij vaak voorkomt. De belangrijke genealogische website GENEANET vermeldt dat er van de 1.690 personen die deze familienaam in Nederland dragen er in Wittem (264), Heerlen (131), Gulpen (101) en Mechelen (95) wonen. [Overige Nederlandse plaatsen worden niet vermeld]. Uit de verdere opsomming blijkt onder meer een grote concentratie van naamdragers Nix in het Rheinland te wonen. Hoogstwaarschijnlijk ligt de oorsprong van deze Nix familienaam dan ook over onze Oostgrens in Duitsland.
Herkomst familienaam Nix. Wie als Nicolaas gedoopt is, zal veelal toch wel als Nick of Niek (of Klaas) worden aangeroepen. En als Niek later kinderen krijgt zijn dat Niek’s kinderen. En dan verwordt dat tot een familienaam Nieks (zoals de kinderen van Pieter verder als Pieters en die van Jan als Jans door het leven moeten). En van Nieks wordt het fonetisch, dialectisch, het chiquer en exotischer geschrevene Nix.
De vroegste clerus te Eijgelshoven (door Wim Nolten)
Maria heissen ich-Gregorius van Duren guis mich-der ceende helt dese clock Anno m cccc l xxx i [1481]. Dit seind deselbigen letteren de op dese clock stondt.1 Ruim honderdvijfentwintig jaar geleden werden voor de eerste keer mededelingen gedaan inzake de vroegere pastoors van Eygelshoven.2 In 1931 volgde een tweede publicatie, helaas zonder exacte bronnenopgave.3 En in 1981, een halve eeuw later, de derde vermelding, die grotendeels op beide voorgaande teruggreep.4 Inmiddels zijn nieuwe bronnen gevonden, waaruit blijkt dat er meer pastoors geweest zijn dan tot nu toe werd aangenomen.
Met name in het archief van de heren van Ter Heiden, dat deel uitmaakt van het archief der ‘Herrschaft Paffendorf’ en bewaard wordt in het Hauptstaatsarchiv te Düsseldorf (nu Duisburg), zijn veel informatieve stukken bewaard gebleven.5 In bovengenoemde periode zijn er tot nu toe 40 pastoors werkzaam geweest.6 Het dorp Eijgelshoven maakte destijds deel uit van de Gulikse onderheerlijkheid Ter Heiden en de heer van Ter Heiden bezat het ‘collatierecht’ over de kerk, dat wil zeggen dat hij een pastoor kon voordragen die dan door de kerkelijke overheid werd aangesteld. Kerkelijk behoorde Eijgelshoven tot het bisdom Luik; dit was opgedeeld in een aantal aartsdiakenaten, die weer onderverdeeld waren in landdekenaten. Eygelshoven wordt reeds in 1477 als Eygelsoe ecc(les)ia, naast Kerkrade en vele andere plaatsen vermeld
Verder nog in de jaren 1478, 1481, 1486, 1490/91 en 1499.8 Dit in de zogenoemde ‘Pouillés’, dit zijn beneficilijsten opgemaakt te Luik, vanaf 1400, en niet ter plekke, zodat ze niet altijd compleet en ook betrouwbaar zijn. De parochie Eijgelshoven vormde met de parochie Kerkrade de noordoostelijke punt van het landdekenaat Maastricht (concilium Trajectense), dat onder het aartsdiakenaat Hespen- of Haspengouw viel.9 De parochie Eijgelshoven was in de Middeleeuwen heel wat groter dan nu. In het noorden omvatte ze ook de plaatsen Ubach over Worms, Marienberg en Scherpenseel, in het oosten reikte ze tot aan het riviertje de Worm (de grens met het aartsbisdom Keulen) en in het westen strekte ze zich uit tot aan het gebied van de hoofdschepenbank Heerlen, d.w.z. tot aan Nieuwenhagen. In 1553 bestond het aartsdiakenaat Haspengouw uit circa 315 parochies en hulpkerken en was het verdeeld in drie dekenaten: St.Truiden (75), Tongeren (116) en Maastricht (122). Dit laatste lag aan beide oevers van de Maas en omvatte het grootste gedeelte van de Landen van Overmaas.10 De parochies van ons huidig bisdom, die vóór 1559 tot het dekenaat Maastricht behoorden, zijn slechts spaarzaam beschreven: Eijgelshoven 1558, Eyngelsloe, ecclesia; Berghe prope Egelsloe, appendix de Egelsloe (Marienberg).11
Een inwonerslijst van Echt uit de Franse Tijd – 1807 (door Arno Griens)
Er hebben van Echt uit de Franse tijd twee inwonerslijsten bestaan. Een lijst uit 1796 waar alle inwoners op staan die ouder zijn dan 12 jaar (Registre Civique) en een lijst uit 1807 waarop alleen de mannen staan. Ik denk dat deze laatste een oproeplijst voor militaire dienst is hoewel de jongste persoon 22 jr. is en de oudste 83 jr. is. Dat zou ook kunnen blijken uit het nummer in de laatste kolom. Sommigen hebben geen nummer en zijn dan mogelijk niet inzetbaar. De originelen van beide lijsten zijn onvindbaar! Van de lijst uit 1807 is er wel een getypte versie bekend en die volgt onderstaand. Wat aan deze lijst opvalt, is dat eerst de mannen genoemd worden die geboren zijn in Echt en daarna (vanaf nr. 473) de mannen die elders geboren zijn. zou er op kunnen duiden dat de lijst is voor de weerbaarheid van Echt (en dat dus diegenen die niet uit Echt komen minder betrouwbaar in deze zijn en dus achter in de lijst staan). Mijn oud ouder Jean Guillaume (Johannes Wilhelmus) Griens tekent als burgemeester de lijst op 20 september 1807.
Aanvulling op Karel, Hub en Hein, GeneVer 2019-4, pagina 116 – 119 (door Antoine Plasier)
Frans Thorissen uit Utrecht heeft volgende aanvullingen -waarvoor dank op de (deel) genealogie van Karel Wagenaar aangeleverd:
Generatie I Sophia (Maria Josepha) Wagenaar (Wagner), in haar akte van overlijden staat als beroep breister, oud 45 jaar, geboren te Schwäbisch Gmünd bij Frankfort aan de Mein. Opmerking: Schwäbisch Gmünd ligt in deelstaat Baden-Württemberg, circa 40 km oostelijk van Stuttgart terwijl Frankfurt am Main 250 km noordelijk ligt in de deelstaat Hessen.
Generatie II Franciscus Wagenaar, overleden 22 december 1891 (acte 24 december 1891) Joanna Sebastiana Paulus, overleden 11 december 1869 (acte 13 december 1869) De echtgenoten van kind 1 (Maria Josephina) en kind 5 (Andreas) waren neef en nicht. Hun respectievelijke moeders waren twee zussen, Anna Cornelia van Elteren, geboren te Leur op 1 juli 1808 en Antonetta (ook Anna) van Elteren, geboren te Etten-Leur op 29 oktober 1813. Kind 2 (Andreas) was bij overlijden op 10 september 1840 oud 9 weken, dus is geboren begin juli 1840.
Verder nog Generatie III
Het bidprentje van Petrus Scheeren (door Theo Maes)
, geb. Maasbracht 16 Floréal jaar 11 ( 06-05-1802), brouwer, zn.v. Gabriel Scheeren en Anna Maria Simons (landbouwster), overl. Born (Holtum) 27-03-1886, tr. Born 04-04-1856 Anna Cornelia Jeu(c)ken, landbouwster, geb. Rothem (B) 21 Brumaire jaar 8, ged. Rothem (B) 12-11-1799, overl. Born (Holtum) 23-03- 1895, dr. v. Jean Jeuken en Maria Anna Severijns. De bruid is bij haar huwelijk met Pierre Scheeren weduwe van Nicolas Nelissen. Deze Nicolas, zn.v. Johannes Nelissen en Maria Catharina Hochstenbach, is in Born op 12- 09-1853 overleden. Petrus (Pierre) Scheeren, geb. Maasbracht 16 Floréal jaar 11 ( 06-05-1802), brouwer, zn.v. Gabriel Scheeren en Anna Maria Simons (landbouwster), overl. Born (Holtum) 27-03-1886, tr. Born 04-04-1856 Anna Cornelia Jeu(c)ken, landbouwster, geb. Rothem (B) 21 Brumaire jaar 8, ged. Rothem (B) 12-11-1799, overl. Born (Holtum) 23-03- 1895, dr. v. Jean Jeuken en Maria Anna Severijns. De bruid is bij haar huwelijk met Pierre Scheeren weduwe van Nicolas Nelissen. Deze Nicolas, zn.v. Johannes Nelissen en Maria Catharina Hochstenbach, is in Born op 12- 09-1853 overleden.
Ongekende versnelling invoeren Haagse gezinskaarten
Het Haags Gemeentearchief wil ruim 500.000 gezinskaarten uit het bevolkingsregister beter toegankelijk maken. Deze grote klus, waarvoor twee jaar was ingepland, zou weleens binnen 9 maanden afgerond kunnen zijn. Op 23 jl. maart ging ons VeleHanden project “Hagenaars en Hagenezen” van start. We gingen er vanuit dat het invoeren van de 528.209 gezinskaarten uit de periode 1913 – 1939 zo’n twee jaar in beslag zou nemen.
Onze startdatum was al maanden eerder gepland; het coronavirus was toen nog geen groot issue. Maar bij de start van het project was dat een ander verhaal: evenementen waren afgelast, winkels gesloten en mensen moesten vooral thuisblijven. Ons project kreeg door deze samenloop van omstandigheden in de media veel aandacht: het leende zich namelijk perfect als ’thuiswerkproject’. Dit was goed terug te zien in het deelnemersaantal: binnen anderhalve week hadden zich al 500 mensen aangemeld voor ons project. En niet alleen uit Den Haag en omgeving, of zelfs Nederland, maar werkelijk uit alle windstreken.
Inmiddels telt het project ruim 700 deelnemers, die al veel beroemde Haagse inwoners zijn tegengekomen, zoals koningin Wilhelmina, Louis Couperus en Anton Pieck.
Dankzij deze enorme hoeveelheid vrijwilligers en het hoge tempo waarin ze werken, hebben we nu al de bijzondere mijlpaal van 50% dubbel ingevoerde gezinskaarten bereikt! Als er in dit tempo wordt doorgewerkt dan zouden al in oktober alle gezinskaarten ingevoerd kunnen zijn.
bron: Haags Gemeentearchief
Lijk onder Zwitserse kerk, blijkt Boris Johnson’s familielid te zijn
Syfilitisch gemummificeerd lijk begraven onder Zwitserse kerk, blijkt Boris Johnson’s familielid te zijn
Een syfilitisch, gemummificeerd lijk dat in de Zwitserse stad Bazel is begraven, is meer dan 40 jaar na zijn ontdekking geïdentificeerd – en het blijkt dat de 18e-eeuwse vrouw een voorouder van Boris Johnson was. Genealogen identificeerden het als Anna Catharina Bischoff, de betovergrootmoeder van Boris Johnson.
Haar lichaam werd in 1975 ontdekt tijdens renovatiewerkzaamheden aan de Barfusserkerk van Bazel. De stoffelijke resteren waren ontdekt voor het altaar. De vrouw was gekleed in kleren van goede kwaliteit en duidelijk goed gevoed, dus onderzoekers wisten dat het van een rijke dame was. Ze stelden ook vast dat ze was vergiftigd door kwik, een standaardbehandeling voor syfilis tussen de 15e en 19e eeuw. Hoge niveaus van de giftige stof conserveerden haar overblijfselen.
Maar er was geen grafsteen om haar een identiteit te geven. Het bleef een mysterie tot wetenschappers de modernste methoden gebruikten om DNA uit de grote teen van het lijk te extraheren .Het materiaal werd vergeleken met dat van levende leden van een vooraanstaande familie uit Bazel waarvan bekend is dat er voorouders in de kerk zijn begraven.
Het onderzoek bevestigde dat het mevrouw Bischoff was. Geboren in Bazel in 1719. Ze bracht het grootste deel van haar leven door in de Franse stad Straatsburg. Maar voor haar dood in 1787 keerde ze terug naar Bazel voor een behandeling van syfilis. Een kwikbehandeling hoewel zeer toxisch was vrijwel de enige beschikbare therapie.
Toen haar identiteit eenmaal was vastgesteld, gingen genealogen aan de slag om haar stamboom te traceren, die ze tot in de Verenigde Staten uitgestrekt vonden. Ze ontdekten dat ze zeven kinderen had, maar slechts twee overleefden de kindertijd. Haar enige dochter was Anna, die met Christian Hubert Baron Pfeffel von Kriegelstein trouwde. Vijf generaties later trouwde Marie Luise von Pfeffel met Stanley Fred Williams, wiens dochter Yvonne trouwde met Osman Wilfred Johnson Kemal, de grootvader van de Britse PM.
Syfilis was tot begin 20ste eeuw een Europese volksziekte waarvan ca 5% van de bevolking sporen vertoonde. Het behoorde tot een van de 3 belangrijkste 19de -eeuwse volksziekten.